Zijn dag begint steevast met een kop koffie. Niet om wakker te worden, maar om meteen onderdeel te zijn van het team. Hij vroeg tijdens de kennismaking maar één ding: “Wanneer kan ik beginnen? Ik wil laten zien wat ik kan en wil mijn energie kwijt.” Dat typeert Wesley. Doen, doorpakken, vooruit.
Toch was groen niet altijd zijn wereld. Sterker nog, zegt Wesley: “Ik had helemaal niks met groen. Ik dacht: het ziet er allemaal hetzelfde uit, het is saai. Maar sinds ik hier werk zie ik het verschil in planten en bomen. Mijn interesse en liefde voor groen en natuur groeit elke dag.”
Hoewel hij dacht dat buitenwerk niets voor hem was, veranderde dat snel. Het werk in het park doet hem zichtbaar goed. Het geeft structuur, ritme en regelmaat. Precies waar hij naar op zoek was. En het resultaat is direct zichtbaar. Dat maakt hem trots. “Ik voel me hier thuis. Het is een soort grote familie. Het werk geeft me rust in mijn hoofd en ik zie meteen wat ik heb gedaan.”
Voor Wesley was het een grote stap: van een uitkering naar een plek waar hij kon groeien, leren en weer toekomst durfde te zien. Hij zegt het eerlijk:
“Ik zat in een uitkering en eigenlijk voelde dat niet goed. Ik wilde een doel, ik wilde groeien en een mooie toekomst opbouwen.”
En dat doet hij. Inmiddels heeft Wesley een contract én volgt hij de opleiding VHG. Omdat hij graag hard werkt en vooruit wil, wordt ook veiligheid belangrijker. Daarom staat hij nu ingepland voor zijn VCA-examen. Weer een stap dichter bij zijn professionele toekomst.
Zijn ontwikkeling is indrukwekkend. Van twijfels over het groen naar een echte vakliefhebber. Van onrust naar structuur. Van “kan ik dit wel?” naar “kijk eens wat ik al kan.”
Wesley laat zien wat er kan ontstaan als iemand een kans krijgt, maar hem vooral zélf grijpt.
🌱 Een mooi voorbeeld van groeien, in het groen én als mens.
